druk druk druk

1. Elke weekdag is er 1 uurtje les voor de grote straatkinderen. Deze zijn ouder dan 18 en zijn verondersteld al een schoolcarrière achter de rug te hebben. Dit is vaak niet het geval. Tijdens dat uurtje les, worden er dan dingen herhaald of opnieuw aangeleerd. Samen met de leerkracht van dienst (frère Simeon) hebben we een weekschema gemaakt om wat structuur te brengen. Ook hebben we hem een lesschema gegeven die hij dan kan invullen per les.
Hier is het probleem dat de ouderen vaak niet geïnteresseerd zijn om te komen. Ze haken vaak af. Toch zijn er enkele die telkens terugkomen, zo’n 3. Ik vind het zeer fijn dat ze zo gemotiveerd zijn, om de straat hangen ze de stoere kerel uit, maar in de les luisteren ze, discussiëren ze mee en stellen vragen. Ik hoop alleen dat ze blijven komen. Om ze nog extra te motiveren hebben Ann-Sofie en ik op enkele ongebruikte laptops een educatief programma gezet, namelijk GCompris. Kunnen werken met een laptop zou zeker een voordeel voor hen zijn in een land zoals Congo en eigenlijk overal. GCompris is een vrij kinds programma, dus ik hoop dat ze er willen mee werken. Anders moeten we iets anders zoeken.

2. Een voorwaarde om vanuit Bakanja Ville naar school te mogen gaan, is re-integratie in het gezin. Maar er zijn enkele kinderen, w       aar er nog geen familieleden van gevonden zijn of er andere problemen zijn opgetreden. Deze kinderen blijven heel de dag in Bakanja Ville. Voor hen openen we dagelijks de bib, om samen wat te lezen. Tijdens dit moment frustreer ik me vaak. Kinderen die hun eigen naam niet kunnen schrijven, het alfabet niet kennen en 13 jaar zijn. We staan voor een grote uitdaging. Ik wil op zijn minst dat ze hun eigen naam kunnen schrijven. Soms tekenen we ook samen, zo overlopen we de kleuren tellen we de aantallen enzovoort. Ik wil ze vooral op een leuke manier iets laten bijleren zonder dat ze het zelf teveel doorhebben, dan willen ze waarschijnlijk blijven terugkomen.

Om dit bibmoment ook mogelijk te kunnen maken in de andere 14 centra, hebben we meer Franstalige kinderboeken nodig. Daarmee kunnen jullie helpen =D. Het opsturen wordt betaald door de organisatie.  Dus laat weten als je enkele boeken hebt.

3. In de tussentijd maken we een boek met allemaal spelletjes. In het Frans natuurlijk. Ik merk wel dat ze heel wat spelletjes kennen( waarschijnlijk meer dan mij). Maar het boek kan misschien nog van pas komen voor de aspiranten die de komende jaren arriveren en die wat inspiratie nodig hebben.  En Ann-Sofie is een lopende encyclopedie met spelletjes dus hopelijk zal het boek geslaagd zijn.

4. We moeten nog beginnen aan het maken van een fondsenbrochure. Dit ook in het Frans.

5. Voor het 15 jarig bestaan van Bakanja Ville moeten we iets organiseren, het zal na Pasen vallen. We hebben al enkele ideeën. Maar nog niets concreet vastgelegd.

Dus het werk dat we hier doen is zowel met de kinderen als op de computer. Dit is soms moeilijk te begrijpen voor de aspiranten die denken dat we aan het niksen zijn, wanneer we achter de laptop zitten. We hebben het hun al proberen duidelijk te maken, maar ik denk niet dat ze het helemaal begrijpen. Ze willen vooral dat we op de speelplaats zijn met de kinderen. Dit is natuurlijk ook wel leuk en belangrijk, maar kunnen we niet heel de dag doen.
Gisteren ben ik voor de eerste keer met mijn fototoestel op de speelplaats geweest. De 7 aanwezige kinderen vonden dat geweldig. Het liefst poseren de als stoere bokser of stoere voetballer met een intimiderende blik. Dit levert grappige foto’s op, maar voor mij de mooiste foto’s zijn wanneer ze niet poseren en gewoon hun ding doen.